Principes

 

Principes van het experiment “een jaar zonder geld”.

Het doel van dit jaar is om te kijken wat er gebeurt als ik mijn activiteiten, mijn werk, kies op basis van wat mijn netwerk & ik belangrijk (en leuk) vinden. De keuze wordt dus niet meer gestuurd door commerciële factoren (zoals: wat levert geld op, of waarvoor zijn potjes aan te boren?).

Dat is het leidende principe: laat de commercie varen, word onafhankelijk, zorg ervoor dat je kunt doen wat je belangrijk vind, en waar je blij van wordt.

Maar ik moet ook kunnen leven: wonen, eten, me verplaatsen… Hieronder verantwoord ik mijn afwegingen in termen van principes.

Principe #0: Werk pro Deo aan wat je boeit.

Het doel van dit jaar is niet om zonder geld te leven, maar om werk te doen dat ik leuk vind. Mijn streven is dus om voldoende tijd over te houden, om pro Deo te kunnen werken. (Uitkomen met weinig geld is daarin instrumenteel.)

Principe #1: Ruil om in je behoeftes te voorzien.

De dingen die ik echt nodig heb, krijg ik in ruil voor een wederdienst. Om niet in tijdnood te komen, richt ik me op mijn werkelijke behoeftes. Ik vraag me af: wat heb ik echt nodig? Om te overleven en blij te blijven. Zie “projectlijst”.

Het ruilen, het omzeilen van geld, maakt een win-win situatie: ik krijg wat ik me anders niet had kunnen permitteren, en mijn ruilpartner geeft werk in opdracht dat anders was blijven liggen.
Principe #1a.: Verdring geen betaald werk, maar neem alleen klussen aan die anders waren blijven liggen.
Principe #1b.: Blijf voor het ruilen bij de bron; sluit tussenhandel met geld zoveel mogelijk uit.
Wat ik nodig heb (eten) of graag wil hebben (toegang tot tangosalons) ruil ik met de mensen die die producten of diensten zelf in de markt zetten. Een boer. Een tangoschool.
Principe #1c.: Gebruik resten waar je kan.
Om mijn benodigde input te beperken en mijn tijd voor pro Deo werk dus te maximaliseren, maar ik gebruik van de resten van onze samenleving. In dit walhalla zijn er daar namelijk nogal veel van. Er wordt ontzettend veel eten weggegooid, en er staan ontzettend veel spullen stof te vangen. Producten waar de markt niks mee kan, maar ik wel.
Hiermee win ik bakken met tijd: waarom zelf brood bakken als we meer maken dan we kunnen opeten?

Principe #2:  Ruil niet rechtvaardig: geef wat je kan, neem wat je nodig hebt.

Bepaal de balans in de ruil zelf, met de ruilpartners. Want als ik streef naar een “eerlijke” balans tussen inzet en tegenprestatie, dan gebruik ik weliswaar geen geld, maar creëer ik toch weer een economische eenheid – en daaraan wil ik nu juist een jaar ontsnappen. Ik zie dit pas scherp bij het kijken van “The Money Fix” en denk “my experiment is not about currencies…” – want currencies maken dat je toch weer gaat handelen.

Bij een ruil stel ik mezelf twee vragen: “kan ik me dit qua tijd permitteren?” en “vinden mijn ruilpartner en ik het een goede ruil?”

Principe #3: Wees pragmatisch.

Ik ga niet voor elke euro een ruil aan.

Bijvoorbeeld: ik denk dat het heel waardevol is als Max en ik toegang houden tot de natuurspeelplaats in onze buurt. En het kost maar 25 Euro per jaar. Daar ga ik niet moeilijk over doen. Anders ben ik al mijn vrije tijd kwijt met onderhandelen. Ik betaal ook gewoon voor mijn w.a. verzekering, en ik heb mijn abonnementen bij Llink, VPRO, Greenpeace en Milieudefensie door laten lopen. Met nog een paar andere marginale posten kom ik zo op 230 Euro per jaar uit. De grens leg ik bij kosten hoger dan 40 Euro per maand. Daar moet ik iets mee: of consuminderen, of ruilen. Zie ook “overzicht uitgaven”.

Principe #6: Zonder geld betekent niet zonder kapitaal.

Ik heb niet mijn laptop verbrand, mijn kleren ook niet. Ik leef niet onder de brug maar in een huis dat vrij op mijn naam staat. Ik heb een fijne fiets. Het gaat me erom een jaar lang radicaal anders met mijn werk om te gaan, niet om het mezelf moeilijk te maken.

Principe #7: If it ain’t broken, don’t fix it.

Soms zit het al goed.
Mijn grootste kostenpost is de kinderopvang: die twee dagen per week kosten maandelijks meer dan vijfhonderd Euro. Toen ik nog werkte, kreeg ik van de staat bijna alles terug. Nu alles. Dat past in de visie op de samenleving waarvan mijn experiment een afgeleide is. Het collectief draagt de lasten voor een praktische oplossing, zodat ouders hun bijdrage aan de maatschappij kunnen blijven leveren. Dat kun je ook op andere fronten doorvoeren, tot je uiteindelijk zelfs de discussie over het “basisinkomen” aangaat. Het vergoeden van kinderopvang zou je misschien kunnen zien als een soort “gelabeld” basisinkomen.

Visie op de samenleving:

Met zijn allen produceren we enorme voorraden om te voorzien in onze behoeftes: genoeg zorgkracht, woonruimte, voeding en ander lekkers, kunst en cultuur, energie, mobiliteit, communicatie… Het is niet nodig dat iedereen de hele tijd werkt aan zaken die geld opleveren. Dus laat iedereen nemen wat ze nodig heeft, en geven wat ze kan.

 Posted by at 18:18

  5 Responses to “Principes”

  1. Hallo Carolien,

    Las jouw stukje in vk banen van de volkskrant.
    Vind het echt super wat je doet en durft.
    Loop er al de hele tijd mee in mijn hoofd en hoe het in mijn leven past. Merk in eerste instantie vooral mijn eigen grenzen waar ik tegenaan loop. Wat kan ik en wil ik en durf ik. Misschien gewoon eens klein beginnen om de beren op de weg wat te bedwingen…..
    Groetjes Suus

  2. Ja… maar het heeft me wel een paar jaar gekost voor ik de stap durfde te maken… Je kunt het net zo groot of zo klein maken als je wil. Maar de rust en de ruimte creëren om iets te doen dat je echt belangrijk vindt… daar krijg je zoveel voor terug.
    PS. Bij mij waren het 100% eigen grenzen. Van buitenaf is me nooit een stro-breed in de weg gelegd.

  3. Hoi Carolien,

    wat een ontzettend stoer en gaaf ‘project’ ben je aangegaan. Was echt een eye-opener je verhaal in VK Banen. Je denkt er wel eens over, maar of het ook echt kan? Jij bewijst van wel, zelfs als je kinderen hebt! Lijkt me wel moeilijk in het begin, om mensen en bedrijven te overtuigen dat je wilt ruilen, of niet? In ieder geval heel inspirerend wat je doet! Groeten, Janneke.

  4. ha Carolien, ik ben geboeid en geintrigeerd door je experiment en ook door het feit dat je er na een jaar weer mee opgehouden bent … met het Center for Human Emergence houden wij elke twee weken een ‘salon’ avond waar iemand komt die een onderwerp in het midden legt door dit vanuit en via ervaring levend te maken bij de 10-35 mensen die op zo’n avond komen. Ik wil graag polsen of jij ervoor zou voelen om komend voorjaar een keer met mij zo’n avond vorm te geven, waarbij het aangaan van de angst om op een manier zoals jij gedaan hebt ruimte voor jezelf en voor een ander, duurzaam leven te creeren en wat het oplevert centraal zouden kunnen staan.
    Ik hoor graag van je
    met hartelijke groet en mooie dagen gewenst,
    Lisette

  5. Carolien,

    I was happy to discover your TEDx presentation, “My year of living without money”, just this evening. I am watchful for any topics on this subject.

    I respect the sensitivity you demonstrated in telling your story of living without money. I know that the personal challenges of friends and family are among the most difficult you must have faced because I have taken up a similar journey: Since August 2012, I have continued to work, but I refuse all forms of payment. Where you would not spend money for goods, I will not receive money as compensation. To some degree, these are two sides of the same coin. Fortunately, I have a supportive wife.

    I am writing because I know you have experienced something which most people in our civilization can not even imagine. So I believe you are in an excellent position to see the world in a particular different way from the others. One can not walk your path without being changed.

    Before your journey, I am sure you were told you were making a terrible mistake. Yet I wonder if you have ever considered that maybe you didn’t go far enough? I don’t mean in the small missteps along the way, but in the whole scope of your project. Could it be that you do not realize how important that experience truly was?

    You might now think it is your turn to caution me about making the mistake. Instead, I hope you will revisit the motivations that drove you in your commitment. A world without money is possible, it is more human, it is more civil, and it is possible for ALL of us (not just a few adventurous ones) — but it needs a structure which a few experts who understand the concepts can provide. It needs people like you.

    I am working to assemble experts in sociology, mathematics, psychology, spread, networking, programming, and a few other fields. My own background is in environmental physics, social engineering, and programming. You are rare — certainly for your experience — but also for your technical skill in psychology. I would like you to consider participating in an effort to “help save the planet” from that standpoint. Of course, I know you will need much more information before making such a decision, but you would also need to keep an open mind. Please let me know if you are intrigued.

    Of course, this position does not pay, it will never generate money, and we can only accept your help as a gift. Please consider exploring what a beautiful system can exist in the right framework and without money.

    Regardless of your answer, thank you for your time and for your heart-warming story!

    Best wishes from the USA,
    -Roy Guisinger.

 Leave a Reply

(required)

(required)

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>