jul 052014
 

Rick Steggerda maakte voor Holland Doc een vierluik over geld. Ik vond het knap, want hij zocht uitersten op van wat geld met mensenlevens doet.
Deel drie gaat over mijn jaar zonder geld.

 Posted by at 11:27
jun 022013
 

De milieucoaches van het Rotterdams MilieuCentrum bepalen mee wat de inhoud is van het Energiecafé. En er was interesse in “mensen die heel zuinig” leven of iets geks doen zoals de “Zero Impact Man”. Dus mocht ik zaterdag 1 juni de “Zero Money Woman” zijn. Het was erg fijn om die kast met inspiratie weer te mogen openen en in gesprek te gaan over wat geld met ons doet. Hieronder nog een keer mijn “aankondiging” van de workshop en de hand-out die we gebruikt hebben.

“In mijn workshop kun je ontdekken wat de impact is van geld op jouw leven. In 2010 heb ik een jaar lang geleefd op een klein aantal ruil-overeenkomsten. Dat had hele verrassende effecten op mij en mijn leven. In feite ondervond ik aan den lijve wat ons huidige financiële systeem met ons mensen doet. Dus mijn workshop is niet alleen geschikt voor wereldverbeteraars, maar ook voor levenskunstenaars.”

130601 VvEs met Energie HANDOUT ws Leven zonder geld

aug 052011
 

carolien31
“Everyday Stories” heet de website van Ólöf Söebech, onderzoekster in Brussel, IJslandse van origine.
Ólöf en ik hebben een paar dingen gemeen: we zijn gefascineerd door de vraag “hoe kun je duurzaam leven in onze Westerse wereld?” En zijn onbevredigd door de academische onderzoeksaanpak; we willen aan de slag met echte mensen.
Ólöf heeft tijd vrijgemaakt om te werken aan haar documentaire-project: portretten van mensen die op een manier leven waardoor ze relatief weinig aanspraak maken op de bronnen van onze Aarde. Ook van mij. Ik leefde al redelijk “duurzaam” (vroeger noemden we dat “milieuvriendelijk”; sinds ik het huis uit ben is ‘milieu’ een leidende factor in mijn keuzes op het gebied van vervoer, wonen, eten, vakanties, studie en werk) maar de verrassing van het jaarzondergeld was dat ik mijn ecologische footprint nog een keer decimeerde door de keuzes die ik maakte. Keuzes die niet ingegeven waren door duurzaamheid, maar door zinvol werk te willen hebben. Meer en meer raak ik ervan overtuigd dat mensen die de (lastige) keuze maken om hun passie na te jagen, als vanzelf minder beslag leggen op hulpbronnen. Geluk en ‘flow’ uit de werk, uit de plek die je inneemt tussen de mensen om je heen, maakt dat je minder taalt naar ‘geluksvervangers’… Duurzaam leven gaat hand in hand met gezond leven, en met een hoge kwaliteit van leven: gelukkig zijn, je vrij voelen.
Misschien moet ik documentaire site beginnen met portretten van mensen die kiezen voor hun passie. Mensen zoals Ólöf.

jun 132011
 

IMG_8795

Het is gedaan: de woorden van dank aan mijn ruilpartners zijn gevoeld, uitgeformuleerd en verstopt achter dezelfde lak die in 2009 de initiële verzoekbrieven verzegelde. Deze afsluiting van het jaar is voor mij heel belangrijk: voor mijn gevoel van afronden en omdat ik mijn ruilpartners graag alle erkenning wil laten toekomen voor hun cruciale rollen in mijn experiment. Voor mijzelf gaat het avontuur nu verder: met geld maar zonder vast inkomen, met werk maar vooral met… rust

Een voorbeeld van een dankbrief.
110609 jaarzondergeldDANKvoorbeeld

feb 072011
 

… vroeg Bram de Lange van BNR radio. Ik ben immers alweer ruim een maand geleden gestopt met mijn experiment. Afgelopen nacht sms-te ik mijn URL naar een redacteur. Tja, ik moet er iets voor over hebben om mijn 15 minutes of fame vol te maken. Enfin, vanmiddag om 16h55 ben ik live in de uitzending “On the Move” van Niels Heithuis.

jan 252011
 

Zoveel werk, zoveel mensen…
Vanmiddag zat ik met Max bij het UVW. Al bij het parkeren van de fiets begon het: ik zie een jongen op zijn brommer stappen en vraag me af hoe ik me zou voelen als ik hier zou komen omdat ik werkeloos ben. Had prima gekund: een vrouw van midden dertig met verwarde haren en een slobberbroek, kind bij zich. Waarom ben ik zo opgelucht dat ik hier werk kom brengen in plaats van halen?
Binnen mogen we wachten tussen vrolijk gekleurde maar geheel geblindeerde hokjes. Het gevoel “gelukkig ben ik hier niet voor mezelf” houdt aan.
De aanleiding van mijn bezoekje is dat er wellicht, op termijn, ruimte ontstaat voor een werkervaringsplek in buurtcafé “the NeighbourHub”, resultaat van een van mijn pro deo projecten.
De jonge vrouw van het UVW vind ik subiet lief en oprecht; haar werk een tragische uitwas van onze maatschappij… “veertig procent van onze cliënten kan niet meer werken door een psychische oorzaak”; “sommige van mijn collega’s hebben een case-load van honderd mensen”; “we hebben een dringend tekort aan geschikte werkervaringsplekken”…
We kijken elkaar aan en verbazen ons gezamenlijk over de moeite die het kost om “baanongeschikte” maar werkwilligen, nee werk-”behoeftigen” en werk aan elkaar te koppelen.
Dat grijze gebied tussen de glanzende carrière en uitgebrand thuiszitten, daar wil ik iets maken. Daar is ruimte voor samen verder, voor helpen, leren, rolmodel zijn, ruilen, uitproberen en je veilig voelen. Werkeloosheid bestaat niet.

jan 222011
 

img_6659
Mijn “15 minutes of fame” komen nu wel heel dichtbij… NCRV’s Cappuccino kondigt aan:
“De weekboodschappen, een paar nieuwe sportschoenen, even langs de kapper, de tank volgooien, de stapel rekeningen via internetbankieren betalen en uit eten met vrienden. Een doorsnee weekend waarin je eigenlijk nog niets geks doet, maar ongemerkt geef je iedere dag flink wat geld uit. Carolien Hoogland besloot om het helemaal anders te doen. Ze plakte haar portemonnee dicht met een groot stuk tape en nam zich voor om een jaar lang zonder geld te leven. Zonder geld aan te nemen en zonder het uit te geven. Hoe was haar jaar zonder geld?”
En de uitzending… (11h10)