mrt 152010
 

“Companies harness the force of other people through economic transactions. Governments do it through coercion or legal instruments. Our model of collective action is based on voluntary engagement. We believe that people, when given free reign over their time, their energy, and their choices, can create deeply satisfying lives for themselves while contributing to a richer and better world for everyone around them.”
… dat kan ik alleen maar beamen…
Bron: de principes van het Rotterdam Collectief.
www.ro-co.nl

feb 192010
 

Kort na middernacht, de laatste twee hangen op de bank aan het einde van de donderdagse dinner-party:

Marten: “Gaat het goed met je?”
Caro: “Ja, ik ben blij. Maar de grootste uitdaging zit toch tussen mijn oren. Niet in het praktische… Jij weet zelf – zo jong als je bent – hoe het is om zelfstandig ondernemer te zijn.”
Marten: “Ja. Fucking scary.”
[We lachen.]

Referentie:

Erich Fromm (1941). “Escape from Freedom”. New York: Holt, Rinehart & Winston.

Zie voor een toelichting van zijn denken:

http://de.wikipedia.org/wiki/Erich_Fromm

of

http://en.wikipedia.org/wiki/Erich_Fromm

jan 042010
 

Maandag

Ik werd vanochtend wakker en wist dat ik er een harde dobber aan zou hebben om mezelf rustig te krijgen. Mijn verhouding met werk, met me verantwoordelijk voelen is op traditioneel-Calvinistische wijze getroebleerd; zie daar de persoonlijke aanleiding tot dit experiment. Het is niet leuk om op de eerste dag van het jaar waarin je jezelf hebt beloofd je droom te leven, wakker te worden met een zwaar hart. Het is zelfs ergerlijk als een beginpunt dat je met liefde en zorg ‘becontempleerd’ hebt je toch bruut overvalt.

Maar ik ken mezelf. Ik was er zelfs op voorbereid; ik had me op het hart gedrukt dat deze eerste week moest gaan over structureren, opruimen, en sporten.

Ik stond vroeg op – vroeg genoeg om aan een pilates les deel te nemen, ging hardlopen, en kwam grijnzend van de endorfine – sneeuw en ijzel ten spijt – weer thuis. Dankbaar voor mijn herwonnen lichthartigheid. Rustig genoeg om te doen wat er gedaan moest worden voor duurzame tevredenheid: een traffic schema opzetten en bloggen.

Als je jezelf een jaar vrij hebt gegeven om te doen wat je belangrijk vindt, dan wil je niet meer dealen met oude hang-ups; die had je immers de loef afgestoken. Je wil flow. Maar oude hang-ups zijn ook niet van gisteren, dus die nestelen zich gewoon in de nieuwe situatie, alsof er niks aan de hand is. En jij trapt erin. Tenzij je rustig blijft, en wacht tot de storm overwaait.

Nu wordt er geblogd, of ik me durf over te geven of niet. Een kwestie van de eerste zin schrijven…

Het ‘complete’ citaat:

All you have to do is write one true sentence. Write the truest sentence you know.”

http://www.writedesignonline.com/assignments/truesentence.html