aug 302010
 

img_4671

Ooit trof ik een man die me het belang van het woord ‘eigenlijk’ bijbracht. “Eigenlijk is onzin, zelfverlakkerij. Of je wilt iets, of je wilt het niet.”

Leef maar eens een jaar zonder geld, dan kom je achter veel ‘eigenlijksen’. Je komt er achter wat je ‘eigenlijk’ wil. Omdat geld een barrière kan worden om te doen wat je echt wilt: soms weerhoudt het gebrek eraan je te doen wat je wil (of geeft je tenminste een goed excuus om niet uit de veren te komen), maar vaker maakt geld dat het makkelijker is (omdat je er genoeg van hebt) om een surrogaat te kopen.

Surrogaat. Dat brengt me terug bij de koffie. Iets wat ik heel heel heel graag dee’, was in de stad ergens neerstrijken voor koffie met appelgebak. Met Max, sinds hij er is. Ultiem gezellig. Dacht ik. In 2010 doe ik dat niet meer (tenzij iemand me tracteert). Dus als ik zin heb om te koffieleuten ga ik naar iemand toe. Een vriend. De An-Dijvie. Singeldingen. Ergens waar ik mensen ken. En ik realiseer me: dat is wat ik eigenlijk wil. Het ging helemaal niet om die appeltaart: ik wilde onder de mensen zijn, en de V&D restauratie was een makkelijk maar beetje troosteloos surrogaat. Eigenlijk.

 Leave a Reply

(required)

(required)

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>