mrt 072010
 

Joep Dohmen (2008, p. 131) over Friedrich Nietzsche:

“Hij streed voor een authentieke stijl van leven die door de moderniteit weliswaar mogelijk is geworden, maar tegelijkertijd in de kiem dreigt te worden gesmoord.”

We schrijven hier einde 19de eeuw, maar deze paradox heeft niets aan actualiteit ingeboet. Mij fascineert het dat vrijheid blijkbaar zo lastig te omarmen en uit te nutten is. En dan triomfeert het “slaafse leven”, in Dohmen’s woorden:

“Slaaf is degene die het leven niet durft te nemen zoals het werkelijk is: onzeker, met wisselende kansen, doortrokken van lust en pijn, boordevol toeval en noodlot, en hoe dan ook eindigend met de dood.”

Is het daarom zo moeilijk? Is er daarom moed voor nodig om je vrijheid te nemen? Over de weg van minder weerstand:

“De slaaf conformeert zich aan de regels van de groep en verdwijnt in de massa. Hij duldt geen inmenging en weigert zijn onzekerheden toe te laten.”

Referentie:

Joep Dohmen (2008). Het Leven als Kunstwerk. Rotterdam: Lemniscaat.

  2 Responses to “De slaafse vrije”

  1. Hoi Carolien, aan inspiratie voor jou geen gebrek maar bij deze toch nog een link: http://worklessparty.org

  2. Dank! Die komt op het lijstje met relevante links… dat ik nog even moet aanmaken, hehe.

 Leave a Reply

(required)

(required)

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>