okt 192010
 

Geachte Wijsgeer,

Wat fijn om u even te hebben gesproken. Normaal zou ik het nu heel kort
houden, maar na onze summiere uitwisseling durf ik wel iets uitvoeriger te
schrijven. Ik hoop dat u de vijf minuten neemt om deze brief uit te lezen.

Ik leef niet geheel zonder geld. Niet zoals Mark Boyle in Engeland, die
zichzelf autarkisch gemaakt heeft. Mijn jaar is geen aanklacht tegen geld
of tegen de consumptiemaatschappij, maar een zoektocht naar “trouw aan
mezelf” en deelnemen aan de maatschappij op een manier die mijn
integriteit intact laat. Ik wilde dus niet autarkisch leven: ik wilde
vooral werken op een manier waar ik en de anderen gelukkig van worden.
Juist intens deelnemen aan de maatschappij. Niet als freak gezien worden,
maar een relatief normaal leven leiden.

Kun je in Nederland zonder geld leven?
Op mijn blog staan de uitzonderingen opgesomd. Om een
voorbeeld van een uitzondering te noemen: ik betaal gewoon mijn
gezondheidsverzekering (het toeval wil dat ik twee uur in de week voor een
Achmea Health Center werk, en daarmee ongeveer de helft van de kosten
“terugverdien”, maar dat terzijde). Een voorbeeld waar ik de regels volg:
Eneco levert een jaar lang stroom en gas om niet, in ruil voor een advies
dat ik voor ze geformuleerd heb.

Hoe het begon
“Stel je voor, dat niemand meer een baan had, en iedereen gewoon
leefde…” Dat riep Li An Phoa op een goede avond. En bij mij vielen
puzzel-stukjes op hun plek. Ik dacht: ja, zo wil ik leven. Ik wil gewoon
bijdragen wat ik kan, op een manier die voor mij fijn is, en dat de
samenleving me draagt. Dat we elkaar dragen als iedereen kan doen waar-ie
goed in is en blij van wordt. Is dit een verkapt verlangen naar een
communistisch ideaal?

Dus dacht ik: ik ga het gewoon doen. Ik ga mijn baan opzeggen en werken
aan projecten die me aan het hart liggen, met mensen die me inspireren. In
eerste instantie wilde ik van mijn spaargeld gaan leven, maar de kritiek
van een vriend deed me besluiten om het “experiment” zo in te richten dat
het in principe doenlijk is ook zonder zak geld. Binnen een half jaar had
ik een set aan “ruilen” geregeld die me toestonden om zonder inkomen toch
te overleven: voor eten, om mijn appartement te kunnen blijven betalen, en
zelfs voor de tangoschool. En voila: mijn banksaldo is door het jaar heen
stabiel gebleven, ook zonder loon. Ik voel me veilig.

Toch druk
Overigens loop ik al maanden rond met het idee om u te benaderen, maar het
kwam er maar niet van. Terwijl… een vrijbuiter zoals ik zou toch heel zelfstandig over haar
tijd moeten kunnen beschikken. Toch werk ik harder dan ooit. Ik heb
ervaren dat, zelfs al ben ik vrij, ik elke keer weer bewust moet
“her-ijken”: ben ik nog bezig met mijn prioriteiten? Want ik ga
voortdurend beloftes aan die ik wil nakomen. Elke keer opnieuw moet ik
mezelf zeggen: “ja, dat is belangrijk, maar de manier waarop is vrij; zoek
de manier die bij je past.”

Succes
Ook al heb ik het druk en nog een lange weg te gaan in werkelijk trouw
zijn aan mezelf; ik ben blij met mijn jaar. Het werkt “helend” voor mij.
Ik durf veel meer naar mezelf te luisteren, mijn eigen tempo aan te
houden. Ik definieer mezelf niet meer door mijn “carrière”, maar ervaar
dat als ik dingen doe waar ik in geloof, waar ik aan hecht, mij dat
werkplezier en fijn samenzijn met andere mensen oplevert. En daar gaat het
uiteindelijk om. Daar wordt ik gelukkig van. Succes is wat anderen
definiëren; levenskwaliteit is “mijn heel persoonlijke succes”. Ik heb
voor 2011 verschillende aanbiedingen voor betaald werk, en ik zal er een
beetje van aannemen, maar voorlopig ga ik niet terug naar een fulltime
baan.

Aandacht voor mijn jaar
Uw reflecties op mijn ervaringen; daar ben ik heel benieuwd naar. En
wellicht interesseert het u om te horen welke overwegingen uit de
filosofie ik herken. Leefregels herken, voel dat ze werken, of juist
niet… De manier waarop we dat zouden kunnen doen? Misschien in een
briefwisseling die we publiceren in een krant? Of een eenmalig
duo-interview. Of een advies aan Job Cohen… dat was mijn oorspronkelijke
idee (ik was er van overtuigd dat hij onze premier zou worden). Natuurlijk sta ik open voor elke
suggestie van uw kant.

Met allerhartelijkste groet, ik zie uit naar uw reactie.