sep 252010
 

Csikszentmihalyi

Foto: www.cgu.edu/pages/5479.asp

Al sinds vijftien jaar hou ik me er min of meer full time mee bezig: “waarom en hoe veranderen mensen?” (Vanwaar die nieuwsgierigheid? Omdat ik de wereld van een milieuramp wilde redden. Maar goed.) Bijna net zolang dee’ ik erover om erachter te komen dat de wetenschap er maar matig in slaagt om met antwoorden te komen (wat komt omdat ze in een bepaald paradigma hangt, maar dat terzijde).

Voor een lezing aan het Haags Vrouwen Netwerk vroeg ik een vriendin die zich ook uitgebreid met het vraagstuk bezighield om raad: per e-mail kreeg ik een parel van een antwoord. Over verandering van binnenuit citeerde ze Csikszentmihalyi:
“Alleen zij die zich verandert, blijft zich trouw.”

Toelichting:

Csikszentmihalyi noemt dit flow en zegt zoiets als: “wie gelukkig is, groeit, ontwikkelt zich. Doet wat ze kan en zoekt haar grenzen op. Als een grens overwonnen wordt, zoekt ze naar de volgende uitdaging om haar eigen grenzen te overwinnen en verdere groei mogelijk te maken” (paraphrase door Cornelia Eybisch.)

Het veld waarin Csikszentmihalyi werkt wordt overigens aangeduid als “positieve psychologie” – laten we ons niet blind staren op het repareren van anomalie-en, maar laten we leren van positieve voorbeelden. All for it. “He’s discovered that some highly creative people find satisfaction by inventing a career or job for themselves” (bron: http://www.brainchannels.com/thinker/mihaly.html). Ik kan het alleen maar be-amen en aanbevelen.

sep 252010
 

… rondhangen als je werk zoekt, tot er iets komt. … ik ben zo enthousiast dat ik niet goed weet waar te beginnen… Mijn droomproject van dit jaar? the NeighbourHub? Net heb ik de jongens van “Workpatch” ontmoet en we are a full match. Verliefd op het leven word ik daar van. Dit gaat over radicaal drempelverlagend zijn voor de wil om te werken, om bij te dragen, om te doen waar je blij van wordt. Omdat wij er van dromen om in echte tijd & lokaal de werkkracht te kunnen vinden waar je even om zit te springen of andersom juist de helper te kunnen zijn.

Dit is precies waar the NeighbourHub over gaat: een “hub” (knooppunt) van mensen, hun behoeftes en hun talenten en energie. Een plek waar je aan mag komen waaien, ook zonder duidelijk doel. Gewoon omdat je er altijd leuke mensen tegen komt. Bekende of juist nieuwe mensen. En je deel kunt voelen van de gemeenschap die samen wil werken. Zzp-ers, eenzame buurmannen, mama’s, klussers, poetsers, studenten, oma’s & opa’s, verveelde consultants, gestresste dinken…

Wat we feitelijk doen is beperkingen opheffen om samen te werken zoals die soms opgeworpen worden als je je begeeft in de wereld van loonverbanden, vacaturebanken en uitzendburo’s. Dit gaat ook niet per se om werken, maar om mensen bij elkaar brengen.

Dit is de meest fuzzy blogpost die ik ooit geschreven heb, maar ik ben zo blij!!

the NeighbourHub wordt een hangplek, maar het rondhangen doe je voor de gezelligheid, want elkaar vinden om opdrachten uit te wisselen doe je virtueel zonder tijd te hoeven investeren. Havenjongens 3.0

sep 232010
 

Schieblok

De Rotterdam Pioneers ontmoeten elkaar vanavond in the Hub:

http://thehubrotterdam.blogspot.com/2010/09/loading.html

Het gaat namelijk over sociale innovaties, joepie. En ik mag the “NeighbourHub” pitchen:

http://rotterdam.the-hub.net/public/neighbour%20hub.html

Voor het praktisch werkbaar maken ga ik zaterdag praten met Ton en Jaap van “Workpatch”: het begin van de samenwerkingseconomie.

http://workpatch.blogspot.com/

PS. De vorige keer (3 juni, zie foto) ging Pioneers over “duurzame stedelijke herontwikkeling” en zaten we heel toepasselijk in het Schieblok bij Hofplein. Het Schieblok wordt nu herontwikkeld door de gebruikers zelf, ook via allerlei ongebruikelijke economische constructies. Bewoners heroveren hun stad:

http://www.iktekenervoor.nl/rotterdam_pioneers/terugblik/juni_2010___gebiedsontwikkeling/?cid=198

Foto: Hannah Anthonysz voor het Rotterdam Climate Initiative.

sep 222010
 

img_5097

September heeft ramp-potentieel. Mijn huis is een puinzooi, ik pas niet meer in mijn broeken (wie denkt er nog dat zonder geld ook zonder eten is?), ben sinds vorige week weer in therapie en ik fantaseer over hooghartige mails aan weigerachtige leidinggevenden. Ondertitel: teveel projecten vragen tegelijk om aandacht. Per 1 october stop ik met lesgeven op de sportschool. Omdat ik bij Max wil zijn, maar onwillekeurig reken ik me rijk met een paar extra uren achter de laptop. Minder werken om meer te werken. Ik moet glimlachen ondanks mezelf. “Humor is wo man trotzdem lach’”.

Het goede nieuws is dat mijn droomproject “the NeighbourHub” in een stroomversnelling is geraakt: het idee werd sowieso al gedragen en toegejuicht door de hele Hub community maar nu we de combi gemaakt hebben met een galerie en jazzpodium is er geen houden meer aan. Gisteren de ontwerpvarianten besproken en taart bij de koffie om alvast in de stemming te komen. Samen wordt alles leuker…

http://rotterdam.the-hub.net/public/neighbour%20hub.html

sep 182010
 

img_5044

Vorig jaar voor het eerst, en nu weer net zo gewenst: heel Rotterdam-West (en de wijdere omtrek) liep uit op de zonnigste zaterdag sinds weken.
Voor mij was het een gelegenheid om weer eens iets te doen voor de boer en boerin van Landzicht (die mij elke week een groententas geven): met “appeltje proeven” als excuus een praatje maken, vertellen over het abonnement (“het komt echt van die boerderij, dus u eet echt regionaal!”) en samen puzzelen wat het dichtstbijzijnde afhaalpunt zou zijn…

http://www.rotterdamseoogst.nl/

 Posted by at 22:18  Tagged with: