mrt 302010
 

Boven-An Willem bij Franzi

Zaterdag was de opening van het “Zaterdagochtendcafe”. Een soort milestone, na twee maanden klussen en poetsen op dinsdagmiddag, gezelligheid en terloops overleg in de winkel, uitnodigen over facebook en twee keer proefdraaien… De dag was een guirlande van vrienden;  voor de laatste ging kwam de volgende binnen.  Er was een grimeuse, dus voor de winkel ontstond een kluwen van stoepkrijtende tijgers, prinsessen en bloemenkinderen. Het is die dag geen klant ontgaan dat je hier nu een koffie kunt bestellen. Dit plekje is zeer welkom in Delfshaven, zo voelt het nu.
Dus het was een succes, maar zelf was ik er niet helemaal bij. Niet opgeslokt door het werk of teveel drukte. Gewoon, onbestemd een beetje zweverig tussen vriendin-die-veel-bezoek-krijgt en kelner-aan-het-werk… Niet helemaal ontspannen kunnen. Playing it down, wat je bereikt hebt. Eigenlijk behoefte hebben om me even aan mijn zelftoebedichte rol te onttrekken en met een vriendin in een hoekje te gaan zitten, een arm te krijgen en te voelen. Ik denk dat ik gehuild zou hebben. Dat er zo weinig voor nodig is om je dromen te vervullen, als je het maar belangrijk maakt.
(Met mijn gezicht vol bloemenschmink ben ik met een grote omweg naar huis gewandeld. Het huis was leeg, dus stak ik met een fles Prosecco schuin de straat over en wist me welkom.)

mrt 172010
 

Stiekem gaat mijn jaar over gelukkig worden…
Over de sleutel tot geluk is al veel geschreven maar “Sanders Geluk”, een driekoppig kunstenaarscollectief maakt het gewoon: “sanders geluk wil met zijn projecten momenten creëren van geluk en vrijheid”. Bijvoorbeeld met een “werkontbijt”, elke woensdag. Fijn aan je dag beginnen, met fijne mensen, op een fijne plek. Vanochtend lukte het weer: tussen de croissants van de Turk, de koffie met opgeschuimde melk en gesprekken over ligfietsen, de volgende performance over liefde en brandende cirkels op het strand. Daar bloeit geluk.
En nou wordt het ook nog lente…

mrt 152010
 

“Companies harness the force of other people through economic transactions. Governments do it through coercion or legal instruments. Our model of collective action is based on voluntary engagement. We believe that people, when given free reign over their time, their energy, and their choices, can create deeply satisfying lives for themselves while contributing to a richer and better world for everyone around them.”
… dat kan ik alleen maar beamen…
Bron: de principes van het Rotterdam Collectief.
www.ro-co.nl

mrt 072010
 

Joep Dohmen (2008, p. 131) over Friedrich Nietzsche:

“Hij streed voor een authentieke stijl van leven die door de moderniteit weliswaar mogelijk is geworden, maar tegelijkertijd in de kiem dreigt te worden gesmoord.”

We schrijven hier einde 19de eeuw, maar deze paradox heeft niets aan actualiteit ingeboet. Mij fascineert het dat vrijheid blijkbaar zo lastig te omarmen en uit te nutten is. En dan triomfeert het “slaafse leven”, in Dohmen’s woorden:

“Slaaf is degene die het leven niet durft te nemen zoals het werkelijk is: onzeker, met wisselende kansen, doortrokken van lust en pijn, boordevol toeval en noodlot, en hoe dan ook eindigend met de dood.”

Is het daarom zo moeilijk? Is er daarom moed voor nodig om je vrijheid te nemen? Over de weg van minder weerstand:

“De slaaf conformeert zich aan de regels van de groep en verdwijnt in de massa. Hij duldt geen inmenging en weigert zijn onzekerheden toe te laten.”

Referentie:

Joep Dohmen (2008). Het Leven als Kunstwerk. Rotterdam: Lemniscaat.

mrt 062010
 

Zie de documentaire “Time for Change” van Bregtje van der Haak (VPRO Tegenlicht).

“Can we live without capitalism?” – Enric Duran: “we can easily do without banks. Just stop trusting them, and start trusting the people you live with…”

Via de GeluksBank helpen mensen elkaar gratis, via Internet.  – Birgit Tolmann: “We started the bank of Happiness because everything is so expensive. But their are plenty of peopl who want to do things for free.”

De Islamitische munten dinar en dirham zijn waardevast. – Said Zaimi: “1500 years ago, one dinar equalled to head of goats. Today (…) you can buy two heads of goat with one dinar.”

Manuel Castells: “People try to change their lives, without going through the mediation of politics. (…) It is a new economic culture of do it yourself, organise it yourself and don’t give up the value of your life for the value of your stocks.”

Peter Sloterdijk: “Stellen Sie sich vor dass alle Steuern die der Staat einnimmt, nicht mehr durch Zwang eingenommen werden, sondern freiwillig bezahlt werden. (…) Dabei wuerden genau dieselbe Betraege bezahlt (…). Und dann wuerden naehmlich die Geber mit einem mal sich dafuer interessieren was mit ihrem Geld passiert.”